Onder mensen die professioneel met computers werken is het nogal een strijd: werk je met een Mac (van Apple) of een (Windows) pc? Die strijd werd behoorlijk aangemoedigd door Amerikaanse commercials van Mac waarin een vergelijking tussen de twee werd gemaakt waarbij Mac natuurlijk altijd als best uit de strijd kwam. Een paar voorbeelden:
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
Deze campagne leent zich natuurlijk bij uitstek voor parodieën. De meest schokkende vond ik deze:
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
Simpelweg geen conflictmineralen meer kopen dus? Daarover gaat een serie van Trouw (die overigens zeer lezenswaardig is, al was het maar vanwege de mooie, maar soms ook keiharde inkijkjes in Afrika).
Deze serie brengt wel wat nuances aan. Juist door de boycot die op Congolese grondstoffen ligt, kopen bedrijven officieel niets uit Congo. Daardoor verdienen vooral smokkelaars en andere tussenhandelaars veel en krijgen de mannen, vrouwen en kinderen die in de mijnen werken nauwelijks betaald .
Bovendien zorgt de boycot ervoor dat de mijnen volledig illegaal worden gerund. In de praktijk betekent dat dus dat juist de rebellen en militairen de mijnen beheersen en dat het geld dat wordt verdiend in wapens wordt geïnvesteerd. Wapens die worden gebruikt in de oorlog die al aan meer dan 5 miljoen mensen het leven kostte en waarin verkrachting als wapen wordt gebruikt.
Toch lijkt het stoppen van het kopen van de mineralen geen oplossing. De mijnen zijn namelijk geen oorzaak van de oorlog, maar alleen een manier om deze te financieren. De oplossing? Een sterke overheid en transparantie in de keten, zodat de mijnen op een normale wijze beheerd kunnen worden en de overheid én de lokale bevolking kunnen verdienen aan de grondstoffen. Dan wordt het geld bovendien niet meer gebruikt om wapens van te kopen.
Ook Time To Turn heeft meer informatie verzameld, over dit onderwerp en over de productie van onze mobieltjes in het algemeen. Daar kun je ook manieren vinden om zelf actie te ondernemen tegen de schandelijke wijze waarop onze mobieltjes worden gemaakt. In het Mac vs. Pc-filmpje werd (het Amerikaanse) Raise hope for Congo genoemd als actiesite. Ook (het meer Europees gerichte) Make IT Fair zet zich in voor eerlijke (en groene) apparaten. Deze site richt zich meer in het algemeen op de productie van mobieltjes.
De beste actie is natuurlijk: niet elk jaar een nieuw mobieltje nemen, maar je oude wat langer gebruiken bij een SIM only-abonnement (wat je ook nog eens bakken met geld bespaart).
Peter Bergman had trouwens een hele andere reden om zijn nieuwste gadget terug te brengen naar de winkel: zijn iPad voedde zijn infobesitas veel te veel. Hij verveelde zich nooit meer dankzij de iPad, maar volgens hem zijn het juist momenten van verveling die voor inspiratie en creativiteit zorgen.
Ik denk dat ik mijn mobieltje deze vakantie maar eens uit laat en een goed boek ga lezen over Congo.
"Ach," zei de oudere en wijzere vriend "voor heel veel praktische zaken bid ik niet meer. Ik heb inmiddels wel geleerd dat het leven uit seizoenen bestaat. Soms lijkt alles mee te zitten en soms gaat het op allerlei fronten mis. Dat gaat weer over en je komt in een ander seizoen. Eigenlijk net als het klimaat. En ik ga nu toch ook niet bidden dat het winter wordt?"
Vanochtend zat ik met mijn kopje koffie loom achter mijn laptop toen de telefoon ging. "Hallo" zegt een helder jong stemmetje tegen me. Mijn neefje van twee. Door heel goed te luisteren ontcijfer ik dat hij me aan het vertellen is dat hij naar de FANFARE is geweest in de stad. Met trommels en stokken en toeters! Hij vond het helemaal geweldig en hij zou dit weekend weer gaan. "Ga jij dan ook mee naar de fanfare Issa?" Ik voel mezelf smelten. Het is alsof ik een liefdesaanzoek krijg. Mijn God.. nee zeggen is nooit mijn sterkste kant geweest. Ik kom vanavond mijn schat! En we gaan samen trommelen en toeteren!
Deze week viel er een brief op de deurmat van een gemeente waar ik met enige regelmaat preek. De oudsten uit de gemeente hadden op internet zitten speuren naar artikelen van mijn hand en hadden bezwaren tegen bepaalde opvattingen met als gevolg dat ik niet meer welkom ben als spreker.
Nu vind ik verschil van mening prima en zelfs noodzakelijk. Wat zou het een saaie bedoeling zijn als we het eens zouden zijn... Creativititeit ontstaat alleen daar waar er diversiteit aan opvattingen is. Alleen dan is vooruitgang mogelijk. Zoals Eric Borgman het laatst zijn: je kunt het best beschaafde ruzie hebben.
Terug naar de gemeente: ik had ooit een stukje geschreven naar aanleiding van de vraag of de schepping en de zondeval "echt waren gebeurd". Sommige standpunten in orthodoxe kring hebben een helder denkkader:
1) Waarom is Jezus de absulute waarheid voor alle mensen van alle tijden en plaatsen? Antwoord: omdat alle mensen gevallen zijn in de zondeval van adam.
2) Dit geeft dan ook een verklaring voor al het kwaad in de wereld: hoewel de wereld goed geschapen is weten we van de corruptie en zonde in ieder mens.
3) Hoe weten we van een goede schepping en een zondeval? Antwoord: dat heeft Mozes als openbaring doorgekregen: God vertelt de absolute waarheid over de mens in de vorm van het geven van een boek met waarheden.
4) De bijbel bevat dus absolute waarheden die ook echt gebeurd zijn. We weten hoe de schepping en zondeval heeft plaatsgevonden ook al was er niemand bij: God heeft het geopenbaard en dus is het waar.
5) De kerk moet deze waarheden beveiligen: De bijbel is God geopenbaarde woord wat inzicht geeft in de letterlijke gebeurde geschiedenis van de mensheid, zodat we weten dat de wereld door God geschapen is in 6 dagen, gevallen is met de zondeval, maar weer gered wordt door Jezus Christus.
Nu is er een bekende valkuil: Je gaat dit allemaal ontkennen door te wijzen op wetenschappelijke vondsten, freudiaanse en neo-darwinistische verklaringen voor het kwaad, reductionistische wereldbeelden, godsdienst-psychologische verklaringen. En hoewel ik me vaak kan vinden in veel van dit soort verklaringen achteraf gooit men meestal het kind met het badwater weg. Veel vrijzinnigen proberen het orthodoxe geloof in openbaring weg te wuiven met rationele argumenten.
In de theologie is men allang niet meer 100% orthodox of 100% vrijzinnig. Men zoekt naar nieuw wegen om de tekst te lezen. De ons overgeleverde tekst heeft een eeuwenlange geschiedenis achter de rug van verschillende auteurs in verschillende tradities (bronnen) en daarna is er een proces van redactie geweest en heeft de huidige volgorde en samenstelling een meerwaarde boven de losse bronnen. Persoonlijk sta ik helemaal achter deze wetenschappelijke zoektocht: er zijn bronnen en er is redactie geweest. De bijbel is een schitterend literair, complex, en ruw geschrift vol innerlijk tegenschellingen die, jawel, enorme creativiteit genereert.
Maar is de bijbel-geleerde dan de priester van de 21e eeuw? Moet iedereen om te kunnen geloven in een post-wetenschappelijke wereld ook theoloog zijn? Is leven vanuit de Schriften alleen mogelijk met voorkennis van alle mogelijk interpretaties en theorien?
Ik denk dat er een andere weg mogelijk is. De weg van vertrouwen in plaats van zekerheid.
Als ik zekerheid wil dat kies ik voor platte orthodoxie zoals hierboven beschreven. Als ik veel geld wil verdienen gooi ik er een Hillsong Worship service met goede rockband voor en een prosperity boodschap achteraan. Gegarandeerd succes voor gemeentestichting in de bible-belt van Nederland.
Of ik schrijf een vrijzinnig boek waarin ik het orthodoxe geloof tot de grond toe afbrand met slimme wetenschappelijke vondsten. Of ik verpak het in een boeiende ego-story over het loskomen uit een bevindelijk milieu. Het lijkt soms wel alsof heel Nederland in de bevindelijk gereformeerde niche heeft gezeten. Wat een flauwekul herkenning.
In beide gevallen is het een zoeken naar zekerheid. Zekerheid in orthodoxie, gereformeerd of evangelisch of charismatisch of prosperity... of juist in rationele vrijzinnigheid.
Ik geloof dat we zekerheid moeten kunnen loslaten en opnieuw vertrouwen kunnen krijgen. Vertrouwen dat je gedragen wordt door een verhaal dat groter is dan jezelf. Groter dan je eigen ratio, bevinding of verlangen.
Ik geloof dat er een volkje is geweest die elkaar in moeilijke omstandigheden verhalen vertelt over een God die schept, over een gevallen wereld, over een tuin waarin de mens mocht leven maar waaruit ze verbannen is. Ik geloof dat dit volkje wist geloofde in de levendmakende wet die nu eens een boom van kennis van goed en kwaad was en dan weer een boom ten leven. Voor mij zijn de oerverhalen prachtige mythen over de staat van het volk Israel en de staat van de mensheid. Israel is in ballingschap, oostelijke van Eden, maar de mensheid, Adam is dat ook. Geen wonder dat Paulus weer over Adam gaat spreken als de volken in beeld komen door het goede nieuws over Jezus. Het hele oude testament noemt Adam nooit meer. Geen enkele keer... en zeker niet als oorzaak van zonde of ballingschap. Pas nadat de volken bij de gemeente komen komt Adam weer om de hoek kijken. Toeval? Dacht het niet.
Ik denk dat het mogelijk is om je vertrouwen in de bijbel uit te spreken: Ook al snap je er geen bal van, ook al zijn er honderenden alternatieve verklaringen: ik vertrouw er op dat het het ware verhaal is. Ik geloof in Genesis 1 en 2 en 3. Ik geloof het geweldig gedicht van de schepping en het drama in de tuin. Voor mij is het ware mythe!
Het vertrouwen maakt mij onderdeel van dit verhaal: ik speel er een rol in. Het verhaal heeft mij. Ik kan het niet opsluiten in een orthodox of vrijzinnig pakket van zekerheden. Ik kan er niemand mee uit- of insluiten. Ik kan het vertellen als mijn, als ons verhaal. Het heeft mij gegrepen en ondanks alle mitsen, maren en twijfels: Ik leef in dit verhaal en vertrouw er op.
Soms heb je een nummer dat, telkens als je het hoort, je raakt. Heb jij zo'n nummer? Hier is er eentje van mij: King Or Cripple - Delirious?
King or cripple what have I become? Beneath these kingly robes there lies a fragile man What made me a king can sometimes cripple All that you give can sometimes rob my innocence
Why do you let us walk upon a cliff so steep When deep below the sea there lies a bed of gold And if this should be our battle place Don't let me fall, don't let us fall
Keep me, keep me, keep me, keep me
I love to hold the hand of one who healed the blind And saw the leper run into your arms of love King or cripple, they were the same to you You took the broken man and you treat him like a king
Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!
Veel christenen maken zich terecht druk over de vraag: Wie was Jezus en wat kwam hij doen? En daaruit de belangrijke persoonlijke vraag: wat heb ik met Jezus te maken?
Vroeger was dit voor mij een eenvoudige en uitgemaakte zaak: Jezus was de persoon die de zonde kwam wegnemen van de mensheid. Maar daar zat een addertje onder het gras: de vergeving van zonden was er alleen voor hen die in Jezus geloofden. En dan nog een addertje: Je moest wel op de juiste manier geloven... en jawel, nog een addertje: daarvoor moest je luisteren naar de juiste persoon in de juiste kerk. Een adderengebroed zou ik zeggen!
Tegenwoordig geloof ik in de Jezus zoals deze hierboven is afgebeeld op het schilderij van Janpeter Muilwijk. De nadruk ligt niet op zijn wonden en zelfs niet op het kruis, maar ligt in de dynamiek die ontstaat tussen hem als dirigent en mij als participant. Jezus nodigt mij uit om mee te zingen.
De partituur die openligt is hierbij belangrijk. Wat is het lied dat Jezus aan het dirigeren is? Op welke manier wil hij dat ik mee doe? Volgens mij is de partituur Gods grote verhaal dat het oude volk Israel met zich meedroeg. Zij waren door God gekozen om een zegen te zijn voor de volken, een alternatieve mensheid, een proeftuin voor de nieuwe schepping. Dit volkje heeft zijn eigen verhaal tussen de grote verhalen van de andere machten, leiders, demonen en economien. Dit verhaal is niet het verhaal van grootsheid, maar van kwetsbaarheid, vragen, worsteling en uiteindelijk lijden en dood. In dit verhaal is Jezus de koning van dienstbaarheid. Hij gaf zijn leven voor dit verhaal met als doel: leven in liefde, gerechtigheid en eenheid.
Ik geloof in de partituur waarin ik mee mag zingen: Jezus laat het zien dat het kan: er is echt leven mogelijk! De vogels zingen het al. De magnolia staat op punt te gaan bloeien en het lam kijkt ons vol verwachting aan: ga je meedoen?
Een kleine waarschuwing vooraf: de links naar de liedjes zijn niet geschikt om te openen met collega's of kinderen in de buurt.
Onlangs ben ik naar de cabaretvoorstelling van Dorine Wiersma geweest. Wellicht ken je haar nog van haar lied 'Stoute Heleen' over Heleen van Royen, waarmee ze in De Wereld Draait Door te zien was en waarvoor ze de Annie M.G. Schmidtprijs 2008 gewonnen heeft. Verder ken je misschien haar lied 'Het lid van Jan Smit' over Jan Smit die begin dit jaar overal waar je keek in zijn boxer te bewonderen was.
De voorstelling 'Goed zo Dorine' bleek ook niet voor teerhartigen. Op snedige wijze wist Dorine een inkijkje te geven in haar wereld. Na een leven als anti-kraakwacht waarin zij op tientallen bizarre plaatsen had gewoond, is ze nu, dankzij haar grote liefde, op de meest bizarre plaats van allemaal beland: kakkers- en zweefdorp Zeist. Dat betekent humoristische liedjes en vertellingen over bijvoorbeeld de antroposofische basisschool van haar stiefdochter, de aura lezende buurvrouw en de kakkers die haar inhuren om op zondagmiddag een klassiek gitaarconcert te geven.
Het meeste indruk maakte echter een liedje dat niets met haar woonplaats te maken heeft, maar dat gaat over (bekende) nederlanders en goede doelen:
Goede doelen
Wat fijn wat fijn Dat de bekende Nederlanders zo enorm betrokken zijn Vol compassie en erbarmen voor de zieken en de armen Voor het regenwoud en een bedreigd konijn
Wat goed wat goed Dat wie goed doet ook uiteindelijk altijd weer goed ontmoet En dat Caroline Tensen zoveel hart heeft voor de mensen En geweldig fijne dingen voor de orange baby’s doet
Dat ze hart heeft voor die babytjes besmet met HIV Valt te lezen in de bladen ze vertelt het op tv En we tasten met z’n allen in de buidel naar de poen Omdat Caroline wil dat wij dat doen
Hoera Hoera De jackpot is gevallen in het dorpje Appelscha Met een goed gevoel gewonnen want een deel van al die tonnen Werd geschonken aan een zielig dorp in donker Afrika
Dat heeft Beau van Erven Dorens ons zo vaak al uitgelegd Dus we kopen nog wat loten omdat hij het heeft gezegd Net als Henny Huisman, Caroline en Martijn Krabbé Dank zij hen speelt half Nederland nu mee
Joho Joho De Frogers leefden ook een maand op minimumniveau Wat een vette televisie RTL had veel klandizie God wat hebben we genoten van die magnifieke show
Een week voordat ze draaien gingen maakten ze toilet Had Natas nog even gauw wat hairextentions bijgezet Nog wat botox bijgespoten voor een frisse oogopslag Want dat gaat niet van een minimumbedrag
Uit de kleren met Anita want dat is zo blootgewoon Want we geven onze centen pas in ruil voor het vertoon Van de tieten of de billen van een zongebruinde VIP Anders houden we de handen op de knip
Want in feite interesseert het ons ook allemaal geen reet Dat gezeur van al die sloebers en dat duffe wereldleed Nee geef ons maar een BN-er met een gladgetrokken smoel Die zijn broek laat zakken voor het goede doel Dat vinden we pas vet en gaaf en cool Ja dat geeft ons pas ècht een goed gevoel… Olé
Al 2 dagen speelt zich telkens vertraagd dezelfde film af in mijn hoofd. Ik fiets door Lunettenpark en hoor geschreeuw. Ik kijk opzij en zie in een speeltuinhuisje een meisje van een jaar of 13 op schoot bij een jongetje zitten. Hij houdt haar stevig vast. Zij schreeuwt. Een ander jongetje, ook een jaar of 13, is bezig te proberen haar te kussen en aan te raken. Een meisje staat erbij. Een ander meisje staat bij de uitgang van het huisje op de uitkijk.. ze laat gewoon toe wat er gebeurt. Ik roep heel hard: 'ophouden daarmee!' Het volgende moment rent het groepje naar me toe.. als een stel kinderen naar hun moeder. de jongen die het meisje vasthield loopt zo snel mogelijk me voorbij met zijn fiets. Het meisje dat op de uitkijk stond lacht vriendelijk en groet me. Het meisje dat vastgehouden werd ziet er verschrikkelijk verdrietig uit en bedankt me. vervolgens lopen ze met z'n allen door... Ik vraag nog of het gaat aan het meisje dat vastgehouden werd. Ze knikt, kijkt naar de grond. Ik snap er helemaal niets van.. het geweld is gestopt.. maar de groep loopt nog samen. Ik denk terug aan de tijd dat ik zelf 13 en 14 was. Ik had werkelijk geen idee wie ik kon vertrouwen. Meisjes en jongens deden het ene moment aardig en het andere moment scholden ze me uit, of roddelden achter mijn rug. Ik was blij met mijn nicht in die tijd. Die was 10 jaar ouder en heeft me geholpen om zonder 'kleerscheuren' die moeilijke puberteit te overleven. Ohw.. wat gun ik dit meisje zo'n nicht! Ria bedankt!
RSS Feed Broedlogs
