Door:
Wouter Nieuwenhuizen
|

De vader zag wat zijn kinderen hem brachten. Elke dag mooiere en duurdere kado’s. Tot hij het uitriep: ‘Denken jullie echt dat ik meer van jullie houd door die kado’s?’
Het biechthokje is er voor mensen. Niet voor God.
Ze vroegen de zoon: ‘Als wij een vraag stellen, waarom vertel je toch altijd een verhaal? Waarom geef je nooit gewoon antwoord?’ Hij antwoordde: ‘Jullie zouden niet snappen wat ik zei als ik dat deed.’
Wij hebben verhalen nodig. De kale waarheid is te rauw.
De geliefde vroeg haar lief: ‘Jij weet toch wel dat ik die bloemen iedere week niet nodig heb?’. Haar lief antwoordde: ‘Jawel, maar ik heb het nodig om ze te geven’.
Een man zag een monnik buigen voor een aantal beeldjes. Hij zei: ‘Ik dacht dat jullie geloof zegt dat je dat niet hoeft te doen? Ik ben pas echt vrij! Ik kan op al deze beeldjes spugen!’. De monnik antwoordde: ‘Dat is goed. U spuugt en ik buig.’
|