In het Nederlands is van Rob Bell alleen nog Love Wins (met de onvolkomen Nederlandse titel ‘Liefde’) verschenen. Een goed boek, maar bij lange na niet zijn beste. Wachten op vertalingen is onnodig. Bell schrijft korte, bondige zinnen en gebruikt geen hoogdravend Engels. Lezen dus!

En voor de twijfelaars: hier bij wijze van opstapje een ‘teaser’ voor Velvet Elvis – repainting the christian faith.

Rob Bell start het boek met een metafoor.
Ergens in zijn kelder staat een kitscherig ‘fluwelen’ (velvet) Elvis-schilderij te verstoffen. De schilder heeft het werk gesigneerd met R. ‘Want als je zo goed bent, hoef je niet eens je hele naam op te schrijven.’

Bell stelt zich voor dat R. alle kunstenaars ter wereld bij elkaar roept en verkondigt dat zij hun kwasten neer kunnen leggen, want dit is het ultieme werk en er is geen reden voor hen om door te gaan met schilderen.
We zouden hem met zijn allen voor gek verklaren, want een ieder weet instinctief dat kunst een voortgaand proces is. Kunst is niet ‘af’.

Vanaf het begin hebben Jezus’ volgers begrepen dat ook het geloof, net als kunst, een doorgaand proces is. De christelijke traditie is afgeladen met groei en ontwikkeling. Bell noemt Maarten Luther als een van de ontelbare voorbeelden van deze traditie. Luther maakte deel uit van wat bekend is geworden als de reformatie. Dit was een baanbrekende tijd waarin fundamenteel andere opvattingen over het geloof en de Bijbel breed opkwamen. Luther was niet bezig met het vastleggen van een nieuw definitief ‘ultiem kunstwerk’, hij maakte deel uit van een voortgaand proces dat niet te stoppen is.

De christelijke traditie is niet het maken van kopieën (hippere muziek, betere belichting van je podium, beter stappenplan), maar de voortgang van het artistieke proces; het schilderen zelf. Rob Bell zet zichzelf in deze traditie.
Iedere generatie moet opnieuw de uitdaging aan gaan om eigen antwoorden te vinden op de moeilijke vragen die het volgen van Jezus met zich meebrengt. Want iedere tijd brengt andere vragen met zich mee. Dat is hard en zwaar werk, maar als dit niet wordt gedaan, dan belandt het schilderij van het christelijk geloof in de kelder, waar het verstoft en vergeten wordt.

Velvet Elvis staat bol van nieuwe en herontdekte metaforen voor het christelijk geloof. De schrijver grijpt veel terug op de joods-orthodoxe traditie en maakt deze relevant voor nu. Zo slaat hij een brug tussen de traditie waarin Jezus leefde en zijn uitspraken deed, en het tijdsgewricht waarin wij leven.

Voor mij maakt Velvet Elvis deel uit van een herontdekking van passie voor het leven en hoe ik daarin wil staan. Hoogdravende woorden, maar zonder hoogdravende woorden blijf je te ver onder het maaiveld, waar het zonlicht niet komt en uiteindelijk alles verstoft.

Lezen dus. En schilderen maar!

Commentaar

Toevoegen Zoeken

Velden met een * zijn verplicht

Schrijf commentaar
Naam:	*
Email:	*  Mail mij niet bij nieuwe reactieMail mij bij nieuwe reactie
Website:
	Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."