|
Afgelopen week stond in The Guardian dit bericht.
Een Australische palliatief verpleegkundige heeft haar ervaringen met stervende mensen eerst via haar blog gedeeld, en nu ook in boekvorm gebundeld. Zij heeft in haar boek onder andere de top 5 beschreven van dingen die mensen die op hun sterfbed liggen, betreuren. En nu zijn er natuurlijk altijd zaken te betreuren, maar wij kunnen leren van anderen. Zodat de dingen waar wij later spijt van hebben, misschien minder fundamenteel zijn.
Dit is de top 5:
1. I wish I'd had the courage to live a life true to myself, not the life others expected of me.
Een heftige nummer 1. Hoe ver sta ik op deze weg? En sta ik zelf aan het roer, of laat ik anderen mijn koers bepalen? Welke dingen heb ik gedaan, die ik eigenlijk helemaal niet had willen doen?
2. I wish I hadn't worked so hard.
Max Frisch zegt hier het volgende over: ‘Ich muss Brot verdienen, aber ich will micht nicht lebendig begraben. Da kenne ich Leute, die leben nur, um Geld zu verdienen; und das Geld verdienen zie, um leben zu können. Ein Witz. Ich will aus meinem Dasein nicht einen Witz machen. Beruf soll nicht Zwangsjacke sein, scheint mir, sondern Lebensinhalt.’
3. I wish I'd had the courage to express my feelings.
Ik ben geen held in het delen wat er in mij leeft. De helft van de tijd weet ik het zelf niet eens.
4. I wish I had stayed in touch with my friends.
Pijnlijk punt. Ik bezig niet 'uit het oog, uit het hart', maar wel 'uit het oog, uit de agenda of uit de directe dagelijkse focus'. Maar ik leer.
5. I wish that I had let myself be happier.
Ik ben hier zelf aardig bedreven in, maar zie dat zoveel mensen door omstandigheden zichzelf stelselmatig tekort doen. En dat het voor velen een hele toer is om gelukkig te mogen zijn. Ik wens het je toe.
|