Door:
Egbert Oppenhuizen
Een kerstblog in het kader van collectief bloggen over thema "Wees niet bang".
"Wees niet bang", een fascinerende zin uit het verhaal van de geboorte van Jezus zoals Lucas het omschrijft. De zin wordt in de eerste hoofdstukken van Lucas drie keer gezegd door een engel. Er is er een voor Zacharias, een voor Maria en de laatste is voor de herders.
De herders, het uitschot van de toenmalige samenleving, zijn de eersten die het goede nieuws horen dat Jezus is geboren. Lucas is hier heel scherp op. Aan het eind van zijn beschrijving over het leven van Jezus zijn het de vrouwen die als eerste horen dat Jezus leeft. En de rol van vrouwen was in die tijd ook marginaal en niet van belang. Het uitschot en de mensen in de marge krijgen als eerste het goede nieuws te horen.
De hemel raakt de aarde daar bij de herders in het veld. Ze krijgen een doorkijkje in de totale werkelijkheid waar hemel en aarde verbonden zijn. Het lijkt nodig om voor dat besef, die blik op de werkelijkheid even aan te geven: Wees niet bang. Kennelijk is de eerste reactie als je zicht krijgt op Gods werkelijkheid er eentje van schrik. Want ook bij Zacharias en Maria is de zin nodig.
Hoe om te gaan met die eerste reactie van angst weet ik niet zo goed. Ik grijp maar terug op kerst.Ik zie een klein weerloos mens in een voederbak. Daar hoef ik niet bang voor te zijn. Ik wil me laten verrassen door de werkelijkheid die dit kind me probeert te laten zien. In het volle besef dat het goede nieuws als eerste bestemd is voor mensen die er buiten liggen, wil ik me laten verrassen en verbazen over de werkelijkheid waar zo nu en dan de hemel de aarde raakt.
Een mooie kerst.
|