40 dagen duister (dag 38: dood van de zoon)

image

 

Gisteravond in de Franse kerk, verscholen achter de Dom, luisterde en keek ik naar ‘De dood van de zoon’.  Ik kan niet anders dan concluderen dat de makers en bedenkers van deze muziekvertelvoorstelling een origineel, mooi uitgevoerd en bijzonder concept hebben bedacht. Overgeleverd aan mezelf liet ik me meevoeren in het lijdensverhaal tot de kaars werd uitgeblazen. Als God ons mensen tenslotte verlaten heeft zijn  we overgeleverd aan onszelf. Ik ben de makers van het programma dankbaar dat ik daar een tijdje mocht blijven gisteren en niet  met sneltreinvaart door hoefde schakelen naar het lege graf zoals ik al zo vaak heb gemoeten.  Dus staande bij de uitgeblazen kaars luister ik in gedachten nog een keer naar Femmeke als ze woorden van Leendert zingt:

Boven is het stil

niets te horen

Boven is het stil

De geluiden zijn gestorven

Niemand praat

niemand maakt verwijten

en de haan die kraait niet meer