Begin

Praatjes vullen geen gaatjes. En terwijl het Iers ons vertelt dat bion gach tosach lag – dat ieder begin kwetsbaar is – is het de kunst om te beginnen en niet alleen maar te weeklagen. Padraig O Tuama in Verhalen van liefde

2020 laat mij op meerdere gebieden opnieuw beginnen.  De kop is er al weer af. De eerste Blossom030 viering is geweest, de school is weer gestart, de eerste vriendenontmoetingen zijn geweest en de eerste optredens zijn geboekt. Vandaag heb ik mijn eerste rustige opstartmoment zonder Regenboogprins. Alle bovenstaande beschrijvingen van beginnen zijn misschien meer doorstarters dan echt een nieuw begin. Er zit nog wel kwetsbaarheid in, maar er is ook al heel veel stabiliteit. Er is weinig te bedenken, te zeuren en te klagen want ik weet al hoe alles gaat en wat ik kan en dat ik mezelf en vrienden kan vertrouwen.

Dit jaar zullen er voor mij ook echte nieuwe dingen zijn. En ik kijk er naar uit, alhoewel het ook spannend is en lastig om het daadwerkelijke begin te vinden. Ik zit nog wat teveel in de cirkel van herhaling kwam ik achter tijdens de kerstvakantie. Het is tijd om deze gedachte achter me te laten en vooruit en achteruit en om me heen te kijken naar een nieuw begin van mij.

 

 

40 dagen: Pádraig Ó Tuama – L is for lonely

7C20B757-2AB1-4E4B-AEE5-58F0F14AA65CGisteren schreef ik over Nadia Bolz Weber, die ik voor het eerst hoorde spreken op het Greenbeltfestival in Engeland. Ik kwam op datzelfde festival Pádraig Ó Tuama. tegen. Eerst als degene die me enthousiast maakte voor ‘waargebeurd storytelling’. Later als dichter. En nog later als de leider van de Corrymeela community in Ierland. Net zoals Nadia brengt Padraig zijn luisteraars bij het verrassende van het gewone. ‘Niets menselijks is gelovigen vreemd’ zou een uitspraak van hem kunnen zijn. Niet de vooruitgang, de prosperity, staat centraal in zijn spirituele perspectief, maar de gedeelde menselijkheid. Het leven in verbondenheid, het inclusieve leven. Dit gedicht over eenzaamheid illustreert iets van zijn denkbeelden: