Waardevol werk

Gisteren was op de Christelijke Hogeschool Ede waar ik werk de première van de filmreeks ‘Samenwerken tussen ouders en pleegouders’ (een project dat mogelijk is gemaakt door het programma ‘Versterken van de kracht van pleegouders’ van de NVP, Jeugdzorg Nederland, VNG) n.a.v. een onderzoek waarbij ik als interviewer en regisseur betrokken was. De filmreeks is geïnitieerd en ontwikkeld door het Lectoraat Jeugd en Gezin, aangestuurd door lector Martine Noordergraaf.

Illustratie: Jedi Noordergraaf

Het was een bijzonder moment waar allerlei organisaties bij elkaar zaten.
Kunstenaars, filmmakers, professionals, pleegouders, ouders en onderzoekers bekeken twee korte films en gaven hun reactie. Ik word zo blij van dit soort momenten. Een inclusief moment waar iedereen na moet denken over hoe hij of zij zijn woorden formuleert omdat allerlei betrokkenen aanwezig zijn.
Pleegouders, ouders en professionals kunnen veel meer samen afstemmen dan er tot nu toe gebeurt. Onderzoekers kunnen de weg wijzen naar wat werkt in samenwerking, door mensen (professionals, ouders, pleegouders) in de praktijk te interviewen en zo de praktijk beargumenteren en richting geven aan mogelijkheden. Kunstenaars, filmmakers, verhalenvertellers,  theatermakers, tekenaars kunnen in beeld brengen wat moeilijk is om te zeggen. Kunnen ruimte geven aan emoties en verbeelding en zo de cognitie en abstractie voorbij gaan. Ik ga ervoor om hier aan bij te dragen.

Dankbaar dat ik hier aan mee mocht werken. Via deze link kun je de films en de onderzoeksrapportage lezen.

Versterken van de kracht van pleegouders

 

Buitengewoon bijzonder hoe dingen soms gaan.

Een paar jaar geleden vroeg ik mij af of de keuze om pleegouder te worden, wat betekende dat ik veel energie in één kind zou gaan steken, ook iets zou kunnen betekenen voor het grotere geheel. Ik was gewend om in de publieke ruimte te werken met theater, workshops, lezingen en trainingen.  Eerlijk gezegd was ik een beetje bang dat ik helemaal niet in staat zou zijn  om zoveel energie te steken in 1 mensje. Ik was bang dat ik mezelf niet genoeg weg zou kunnen cijferen.
Lees verder →

Het echte brein en het reptielenbrein.

Eigenlijk had de prins vandaag een prima dag. Een dag waarin hij alle lessen meedeed en hij superleuke complimenten kreeg. Maar op het laatst gebeurden er een paar dingen tegelijk die hem uit zijn evenwicht brachten. Andere kinderen dan hij wonnen de tekenprijzen, geen boekenruilmarkt dit jaar en pas morgenmiddag, de laatste dag voor de vakantie – speelgoed middag. Dat was teveel van het goede. Zijn reptielenbrein trad in werking en de prins gooide zijn frustratie er uit. Lees verder →