Buitengewoon bijzonder hoe dingen soms gaan.

Een paar jaar geleden vroeg ik mij af of de keuze om pleegouder te worden, wat betekende dat ik veel energie in één kind zou gaan steken, ook iets zou kunnen betekenen voor het grotere geheel. Ik was gewend om in de publieke ruimte te werken met theater, workshops, lezingen en trainingen.  Eerlijk gezegd was ik een beetje bang dat ik helemaal niet in staat zou zijn  om zoveel energie te steken in 1 mensje. Ik was bang dat ik mezelf niet genoeg weg zou kunnen cijferen.
Lees verder →

Het echte brein en het reptielenbrein.

Eigenlijk had de prins vandaag een prima dag. Een dag waarin hij alle lessen meedeed en hij superleuke complimenten kreeg. Maar op het laatst gebeurden er een paar dingen tegelijk die hem uit zijn evenwicht brachten. Andere kinderen dan hij wonnen de tekenprijzen, geen boekenruilmarkt dit jaar en pas morgenmiddag, de laatste dag voor de vakantie – speelgoed middag. Dat was teveel van het goede. Zijn reptielenbrein trad in werking en de prins gooide zijn frustratie er uit. Lees verder →

Het jaar 2018, thuis.

LaChapelle

LaChapelle

Zo tegen het einde van ieder jaar maak ik de balans op. Wat heb ik gedaan? Waar ben ik tevreden over? Wat had ik willen doen maar is niet gelukt? Hoe was mijn levensgevoel?

Toen ik nadacht over het woord ‘thuis’ zocht ik eerst een beeld dat iets over mijn ervaring van het afgelopen jaar vertelde. Ik kwam bij dit beeld uit; Jezus en Boeddha onder de boom in het licht. Boeddha staat voor mij voor de aanvaarding en acceptatie van het leven zoals het is. Jezus nodigt me altijd uit om liefdevol en inclusief te leven, wat voor mij betekent dat ik als ik sterk ben, meer draag dan wie dat even niet kan. En als ik zwak ben, om hulp durf vragen. Lees verder →

Het ging best goed dit jaar.

99A0C03C-F841-46E7-A6B6-CCD6B6E7BA5EIk hou al jaren nadrukkelijk NIET van Sinterklaas. Door het hele gedoe rondom de Pieten is dat nog minder geworden. Voor de regenboogprins is de tijd spannend en verwachtingsvol en tegelijk verschrikkelijk vermoeiend. Maar hij houdt er wel van, dus we moesten er wat mee.  Hoe vond  ik als Sinterklaashater en pleegouder een goede weg in deze tijd? Samen met mijn lief pakten we het als volgt aan:

1. We hebben er vooraf zo min mogelijk aandacht aan besteed. Niet naar de intocht, geen Sinterklaasjournaal kijken. Wel wekelijks een klein cadeautje in zijn schoen (van ons, niet van de Sint). Het gevolg was dat de prins een week van te voren zei; het duurt nog wel een maand voordat het Sinterklaas is toch?Wij hebben dat lekker zo gelaten. Lees verder →