Ik kocht vlak voor mijn 25 jarig huwelijk het boek ‘Alles over liefde’ van bell hooks. In een aantal blogs neem ik je graag mee in mijn gedachten over dit boek. In de eerste blog beschreef ik hoe bell hooks het statement inneemt dat het begrip liefde onderdeel moet worden van het publieke gesprek. In de tweede blog doet ze een pleidooi voor duidelijkheid, definieer het begrip zodat je iets hebt om aan te refereren. Deze blog gaat over het hoofdstuk Rechtvaardigheid dat eindigt met de volgende zin: “Zonder rechtvaardigheid kan er geen liefde zijn”.

Voor bell hooks horen liefde en rechtvaardigheid bij elkaar. Ze gaat er vanuit dat bijna alle ouders ergens miskleunen als het gaat om de liefde voor hun kinderen.  Alhoewel ik dat wel herken, vond ik het toch confronterend om te lezen. Tegelijk vind ik het belangrijk dat ze het benoemt. Ze moffelt niets weg, bedekt niets met ‘de mantel der liefde’.
Wees eerlijk; als je de defintie van liefde als ‘de wil om het zelf te vergroten om de eigen spirituele groei of die van een ander te voeden’ accepteert en ook dat het om ‘intentie en actie’ gaat; hoe vaak kleun je dan mis als ouder (of als pleegouder, of mens dat veel met kinderen optrekt)? Hoe vaak kleunden je ouders mis?
Om je eigen spirituele groei en die van een ander te voeden is het nodig dat je recht doet aan jezelf en de ander. Hoe vaak wordt daarin het kind gepasseerd? Lees verder →