De kussen van de Regenboogprins.

Al zolang de regenboogprins bij ons woont (inmiddels zes jaar) is knuffelen en kussen een belangrijke taal. De vele knuffels en kussen helpen om ons dichtbij elkaar te voelen. In de ochtend krijg ik een kus op mijn wang en op mijn mond en een omhelzing. Als hij naar school gaat krijg ik ook een kus. Als hij weer terugkomt opnieuw. De rest van de dag komt hij vaak even tegen me aanstaan of nog even op schoot zitten en ook als hij net zijn chocomel op heeft krijg ik een kus. Een natte chocolade kus dan, wat ik iets minder prettig vind, maar ach..dat hoort erbij.
De laatste tijd heeft de prins ook nog andere vormen van kussen gevonden. Hij heeft ontdekt dat hij me ook kan kussen om me de mond te snoeren als ik boos op hem ben en mopper. Dat is een vreemde gewaarwording. Terwijl ik praat geeft hij mij kussen. Ik word dan vaak nog bozer omdat ik mijn punt niet af kan maken en tegelijk verzacht hij iets in mij. Ik weet niet zeker of het een truc is, vermoedelijk wel, maar het heeft wel effect. ‘Zou je oorlogen ook kunnen stoppen door de vijand te kussen?’ vroeg ik mij af. Gisteren toen ik hem naar zijn club bracht en even met de leiding in gesprek was, kwam hij me nadrukkelijk meerdere afscheidskussen geven. Zo van: ‘ik hou heus van je CHarissa,  maar nu wil ik dat je gaat’. Ach, als het een vorm van agressie of verleiding tot ander gedrag is, is het het ergste niet. Ondertussen mag ik mijn beginnende puber nog steeds een  knuffel en een kus geven.

Welkom bij de opening van mijn foto-expositie in de Stadskazerne in Kampen:

Hier aanmelden voor de opening van ‘Bijzonder Gewoon’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.