Tent van ontmoeting

Ik maak me zorgen. Over van alles. Over de wereld, de oorlogen wereldwijd. Over het klimaat. Over de politieke situatie in ons eigen land.  Een gevoel van onveiligheid bekruipt me. Mondjesmaat spreek ik er over met vrienden. Wat gaat er de komende jaren gebeuren?
Tegelijk is er ook hoop. Ik lees met aandacht alle berichten van initiatieven om de biodiversiteit weer terug te brengen, initiatieven wereldwijd om meer eerlijke verdeling van werk en geld, vrouwenrechten, dieren te beschermen, eerlijke landbouw. Het troost me en geeft me hoop. Dat heeft het altijd gedaan, maar nu meer dan eerder. Wat ik lees wijst me een richting, de richting van rechtvaardigheid, eerlijkheid en liefde.  Maar het maakt me ook bewust dat die weg hard is en soms eindigt met de dood.

Vandaag las ik over Mozes die een onmogelijke opdracht kreeg van God, die bang was. ‘ Moet ik dan zelf mee om je gerust te stellen?’ zei God.  En Mozes ging op pad en God trok met hem mee. ‘S avonds zaten ze samen in een verlichte tent te praten. Dan was er een moment zonder bedreiging.

Ik ging op zoek naar een afbeelding van een verlichte tent. Een metafoor die me aanspreekt. Er is bescherming en er is licht, maar het is ook kwetsbaar.
Ik vond deze foto. Het ziet er knus uit. Een goede plek om ‘s avonds te spreken over alles wat me dwarszit en na te denken over de volgende dag, want dan ga ik weer op pad. Heb jij ook dat gevoel van zorg? Hoe vind jij het goede om te doen? Wat geeft jou hoop? Misschien heb je zin om in mijn spreekwoordelijke tent aan te schuiven en je gedachten met mij te delen?

Moe

Tijdens deze 40 dagen tijd wilde ik op zoek naar inspirerende woorden, beelden en films. Maar vandaag ben ik moe. Ik heb geleerd dat het helpt om te accepteren dat ik dan niet tot veel kom.
Dus ik zocht naar een tekst over vermoeidheid.
Kortom; voor allen die zich vermoeid en belast voelen, een heerlijk kort verhaal:

 

Kanaries

De voorstelling ‘ Kanaries’ raakte mij diep. Muziek, teksten en mensen spraken tot mij in het prachtige intieme zaaltje van In de Kern Gezond in Leidsche Rijn, Utrecht.
Het raakt mij als professionaliteit en echtheid samen gaan. De voorstelling had iets religieus zonder religieus te zijn.

want denken heeft één vleugel
met één vleugel stort ik neer
Ik draai in cirkels van gedachten

en weten heeft twee vleugels
als mijn denken weten wordt
dan pas kan ik zweven
dan pas ben ik vrij

want weten heeft twee vleugels

met twee vleugels vlieg ik uit.

(Herman van Tongerloo, naar Rumi)

 

Corrymeela

Misschien ga ik er ooit nog eens naartoe, deze inspirerende gemeenschap in Ierland. Maar voor nu plaats ik graag dit mooie gebed voor de vastentijd.

As we begin the season of Lent, we offer this prayer:

God whose love journeys with us,
God whose love will hold us close:
as we begin these forty days
and venture into deeper truth,
may we move towards an embrace
with a humanity we’ve lost.
May we find in simpler living
that comforts become crutches;
that self-protection suffocates.
And may we then see
in glaring desert light
a love you have for us,
a love that can restore us
to a place of fuller contentment.
Amen. (From Corrymeela)