Langzaam optrekkende mist.

152A8B74-5F1B-46F4-AC81-8DD3861F2D9D

Het was een week om niet snel te vergeten.

Op maandagavond zag ik Marjon Moed, zij presenteerde de documentaire Single, waarin ze op zoek ging naar het antwoord op de vraag ‘Waarom heb ik geen man?’. Aan het eind van de avond zei ze ‘alles begint met één’. Die zin bracht me direct terug naar de theateravond met Lotte van den Berg (vorige blog) waar ik me los moest maken van de groep om een andere keuze te kunnen maken. Ik was toen alleen en bleef ook lange tijd alleen. Lees verder →

Mist

Als je naar me kijkt

zie jij dan ook

half leeg

zoals ik zie bij jou?           Anne-Roos van der Meijden

Begin september begonnen 19 studenten en 8 docenten een nieuw avontuur. De CHE minor ‘Art & Creativity, die ik samen met een aantal collega’s heb ontwikkeld, werd voor de eerste keer uitgevoerd. De komende week is de laatste week van het programma. We sluiten het makersdeel af in het theater. Iedere student heeft iets persoonlijks gemaakt. Als je wilt kun je erbij zijn.

6 November 20.00 Cultura Ede: Mist

Dying together in the third space

De dood verdient onze aandacht, niet onze angst. Met dit werk hoop ik een ruimte te creëren waarin we met elkaar kunnen kijken naar situaties waarin mensen samen sterven. Niet om de horror of het sentiment naar boven te halen maar juist om verstilde aandacht te richten op de relatie die deze mensen met elkaar aangaan in het moment van sterven; gewild of ongewild. Lotte van den Berg

52FEAA76-C170-4427-9EB3-F56542B3225F Voor de 2e keer dit najaar sta ik op het grote podium in de Stadsschouwburg Utrecht. De eerste keer bij het project ‘de thuislozen’. Niet als acteur en ja toch ook weer wel. Ik word gevraagd mijzelf te representeren terwijl ik getuige ben van een boot vol mensen op zoek naar een beter leven die vergaat waarbij 360 mensen om het leven komen. Lees verder →

Schoolplein van de toekomst

A58F8F0F-4DAB-4EFF-821D-E6282FF4A853

De regenboogprins wordt ouder en heeft zich ontwikkeld tot een waar ‘schoolkind’ dat in de klas meedoet met de lessen en in de pauze op het schoolplein speelt. Dat is voor de meeste elf-jarige kinderen normaal, maar voor de regenboogprins is het een prestatie. De regenboogprins koos er jarenlang voor in zijn eentje te spelen omdat hij niet goed wist hoe hij met anderen moest spelen, of omdat anderen altijd andere dingen wilden dan hij, of omdat hij bang was een boze bui te krijgen, of omdat hij dacht dat andere kinderen hem toch niet leuk zouden vinden. Maar het laatste half jaar is dat veranderd en maakt de prins reuzestappen. Lees verder →