Huilen als een volwassene

Zevenentachtig jaar is hij geworden vandaag. Mijn lieve oude vader. Nog twee jaar en dan is hij zijn langstlevende oude zuster gepasseerd. Hij had niet gedacht dat hij zo ver zou komen. De laatste maand gaat hij iedere dag met de taxi naar het ziekenhuis voor een bestraling. ‘Heel ontspannen’ noemt hij het. ‘Nergens last van’.  Lees verder →

Bijna 14 – puber(eigen)wijsheid van de Regenboogprins

Als we thuiskomen van vakantie staat er een grote doos op de eettafel. ‘Van Dijks boeken’ staat er op de buitenkant. Bizar dat ik zelf zo’n 40 jaar geleden ook al mijn schoolboeken bij ‘Van Dijks boeken’ bestelde. Ik vraag me af in hoeverre het 2e jaars onderwijs is veranderd.

De Regenboogprins wil gelijk gaan kijken. ‘Maar het is nog vakantie’ protesteer ik. Hij kijkt naar mijn lief. Die snapt de Regenboogprins helemaal en dus ga ik ook overstag. Lief en ik gaan even met de hond wandelen en onze pleegzoon pakt ondertussen de doos  uit.
Als we thuiskomen zien we een berg boeken op de tafel liggen en zit de Regenboogprins met grote aandacht in het biologieboek te lezen. Lees verder →

Docenten door de ogen van een auti-puber.

Toen ik 12 was en op de middelbare school zat begonnen we docenten bij hun achternaam te noemen. ‘Wie heb jij voor wiskunde?’ ‘Jansen!’ ‘ Oh, da’s een goeie, die legt echt goed uit. Heb je ook les van Wiersma?’  ‘Ja, die is echt heel streng! En ze kijkt ook een beetje scheel als ze je de beurt geeft, je weet  nooit zeker of ze naar je kijkt en ze wordt kwaad als je dan naar je klasgenoot kijkt.’

Vanmiddag liep ik met de Regenboogprins en zijn vriend Fedde in Amelisweerd. Allebei auti. Ze hadden het over hun leraren. Net zoals  ik vroeger, alleen totaal anders. Lees verder →

Hier Blijven?

Boter bij de Vis, De Regenboogprins, zijn pleegvader, pleegmoeder en een goede vriendin (allemaal van theatergroep het Ei) maakten een video bij het liedje ‘Hier Blijven’ . Bijna zeven jaar komt in vier minuten voorbij en daarnaast de eigenheid ven ieder. Want eigenheid is iets dat, als dat in je bevestigd wordt, je veerkrachtig maakt. En ook, dat je ergens hoort en mag blijven.

Het is alweer ruim zes jaar geleden dat de Regenboogprins bij ons kwam wonen en wat hebben we in ons gezin veel geleerd. Iedereen. De Regenboogprins moest leren

Charissa Bakema

dat hij ons kon vertrouwen. Wij moesten leren om met al zijn regenboogkleuren om te gaan. Wij moesten veel en vaak nadenken over onszelf en onze acties en nog steeds, want inmiddels is de Regenboogprins de puberteit in gerold en bespreekt hij met ons wat hij wel en niet prettig vindt. Over het algemeen is de beoordelingsmeter van ons allemaal positief.  We  hebben veel lol en we maken als we ruzie hebben, het goed met elkaar.

Naast dat we moesten leren  met elkaar om te gaan, moesten we ook leren omgaan met het hele systeem om de Regenboogprins heen. Als eerste een band opbouwen met zijn moeder en zus en daarna de verschillende hulpverlening en school.

Na een paar jaar hadden we het best goed onder de knie.

Ik had zin om mijn eigen talenten en die van de Regenboogprins te combineren en maakte een fototentoonstelling over ons leven als pleeggezin. . Muziekduo Boter bij de Vis, maakte een paar liedjes op basis van de verhalen die ik had gemaakt over de bijzondere uitspraken van de Regenboogprins. Vitree en Simone van der Meulen van Kunstuitleen Emmeloord boden mij de gelegenheid de expositie te starten.

Na de fototentoonstelling bedacht ik samen met pleegzorgorganisatie Vitree een superleuk kunstproject om nog veel meer van het pleegzorgleven te laten zien, en dan niet de ellende, want we weten dat er veel narigheid en ellende is in het leven van ouders en kinderen voor er sprake is van een uithuisplaatsing. Nee, we zijn  op zoek (alhoewel de ellende er ook mag zijn) naar verhalen van veerkracht en hoop. Want die verhalen zijn er ook. En het is goed om die te laten horen. Echte verhalen, waar dwars door ellende en narigheid nieuwe wegen worden gevonden. Het klinkt misschien gek, maar een paar jaar geleden had niemand van ons gekund wat we nu hebben gedaan. En dan is dit ook maar weer een soort van begin. Ik ben benieuwd waar het eindigt.

Boter bij de Vis, De Regenboogprins, zijn pleegvader, pleegmoeder en een goede vriendin (allemaal van theatergroep het Ei) maakten een video bij het liedje ‘Hier Blijven’ . Bijna zeven jaar komt in vier minuten voorbij en daarnaast de eigenheid ven ieder. Want eigenheid is iets dat, als dat in je bevestigd wordt, je veerkrachtig maakt. En ook, dat je ergens hoort en mag blijven.

De opening van pleegzorg en gezinshuis 2020

Dinsdag is het zover. Samen met mijn superleuke compagnons  Mariam en Anne-roos van duo Boter bij de Vis (www.boterbijdevismuziek.nl) mag ik meedoen in de opening van het symposium pleegzorg en gezinshuis 2020.

Een paar verhalen, een aantal foto’s en twee liedjes gaan we ten gehore brengen. Het programma is digitaal te volgen vanuit ieders eigen huiskamer.
Ik vind het superspannend en tegelijk heb ik er heel veel zin in. We staan er samen met dagvoorzitter Jan Willem Roseboom, de Alliantie Kind in Gezin, Lillian Stevens van Mocking Bird en Bartho Hengst van pleegzorg.nl.  Ik verheug me er op om hun verhalen te horen, en ben zo blij dat ik er het hele kleine bijzondere verhaal van ons leven met de Regenboogprins aan toe mag voegen. Dat kleine leven, dat iedere hulpverlener, onderzoeker, ouder en pleegouder iedere dag meemaakt. Daar moeten we goed naar blijven kijken en ook altijd blijven laten zien. Grote verhalen worden groot doordat vele kleine worden samengevoegd.  Naast de opening doe ik nog een programma, maar daarover morgen meer (tussen het oefenen en voorbereiden door).

Hier vind je meer informatie over het evenement: