Een andere wereld.

De afgelopen week had voor mij hetzelfde gevoel als ik wel eens op vakantie heb. Er even helemaal uit zijn of zo… In een andere wereld kijken, en dat gevoel was fijn. (Reactie 2e jaars studente social work CHE)

 

Vrijdagochtend, kwart over tien. Mensen in rolstoelen komen de zaal inrijden. Een meisje spreekt mij aan. Ze pakt me bij de hand en loopt naar het noodplan waar ze dingen over aan mij vertelt. Ik versta er niets van. Een van de spelers komt naar me toe. ‘Wanneer beginnen we? Ik ben bang dat ik alles vergeet. Moeten we alvast naar de gang lopen?’ Een andere speler loopt 4x de route van de gang naar het podium. ‘Hier moet ik langs he?’ Zegt ze. ‘Ik ben zo zenuwachtig’. De tranen beginnen over haar wangen te stromen. Er staat direct een van mijn studenten bij haar die haar moed inspreekt en zegt dat we de klus samen gaan klaren. De als klok en zee geschminkte Meryam staat met haar witte bruidsjurk en prachtige witte hoed voor zich uit te staren. Af en toe ziet ze iemand die ze kent. Dan zwaait ze. Een bezoeker wil duidelijk niet naar binnen. Hij lijkt bang. De technicus wenkt me. ‘Wanneer moet de film aan?’. Lees verder →

Ongevraagde boodschappen!

Michael Pederson

Tijdens de 40-dagen- tijd ben ik op zoek naar kunstenaars en creatieve denkers die ongevraagd reageren op onbewuste processen  en onrecht in de samenleving. Afgelopen week zocht ik online naar ‘illegale kunstenaars’ en kwam op het spoor van Michael Pederson, een Australische kunstenaar die reageert op allerlei verborgen emoties, angsten, processen en gedachten van mensen.

Lees verder →

Dying together in the third space

De dood verdient onze aandacht, niet onze angst. Met dit werk hoop ik een ruimte te creëren waarin we met elkaar kunnen kijken naar situaties waarin mensen samen sterven. Niet om de horror of het sentiment naar boven te halen maar juist om verstilde aandacht te richten op de relatie die deze mensen met elkaar aangaan in het moment van sterven; gewild of ongewild. Lotte van den Berg

52FEAA76-C170-4427-9EB3-F56542B3225F Voor de 2e keer dit najaar sta ik op het grote podium in de Stadsschouwburg Utrecht. De eerste keer bij het project ‘de thuislozen’. Niet als acteur en ja toch ook weer wel. Ik word gevraagd mijzelf te representeren terwijl ik getuige ben van een boot vol mensen op zoek naar een beter leven die vergaat waarbij 360 mensen om het leven komen. Lees verder →

Hyperrealisme Sculptuur

088DCFFC-7595-4BA1-B9A7-9285D38C3F2BVanmorgen trokken de regenboogprins, lief en ikzelf er op uit! Al lange tijd wilden we naar de expositie Hyperrealisme Sculptuur in de Kunsthal in Rotterdam. Vandaag was het zo ver. Ik had natuurlijk al wat foto’s gezien, maar als je er echt bent is het wel heel bijzonder. Bizar genoeg wilde ik net zoals iedereen de beelden aanraken. Ik wilde de huid voelen. Dat mocht natuurlijk niet en daarom lag er ergens een klein stukje van het materiaal waar de beelden van waren gemaakt dat we wel mochten aanraken. Dat deden de regenboogprins en ik en het was een raar gevoel, want het zag er uit als huid, maar het voelde als een soort rubber.

Lees verder →

Creativiteit

F317D163-B02F-481A-8050-53D062F1EE85In de praktijk en in de meeste onderzoeken worden creatieve mensen gestimuleerd om te leren van jonge kinderen, die nog heel onbevangen en open in het leven staan. Ze zijn niet bezig met het zetten van de goede lijn, of het schrijven van de juiste zin, of het schrijven op de lijn. Zo ook de regenboogprins. En ik, als creatieveling, laat me wekelijks door hem stimuleren. Waar zijn liefde voor monsters en maskers de eerste maanden mij uit mijn comfortzone trok, geniet ik er nu van om ze te zien en zelfs ook te maken. Ik vraag een door de regenboogprins afgekeurd masker en werk op zijn versie door.  Het resultaat mag er zijn, vind ik.