Dying together in the third space

De dood verdient onze aandacht, niet onze angst. Met dit werk hoop ik een ruimte te creëren waarin we met elkaar kunnen kijken naar situaties waarin mensen samen sterven. Niet om de horror of het sentiment naar boven te halen maar juist om verstilde aandacht te richten op de relatie die deze mensen met elkaar aangaan in het moment van sterven; gewild of ongewild. Lotte van den Berg

52FEAA76-C170-4427-9EB3-F56542B3225F Voor de 2e keer dit najaar sta ik op het grote podium in de Stadsschouwburg Utrecht. De eerste keer bij het project ‘de thuislozen’. Niet als acteur en ja toch ook weer wel. Ik word gevraagd mijzelf te representeren terwijl ik getuige ben van een boot vol mensen op zoek naar een beter leven die vergaat waarbij 360 mensen om het leven komen. Lees verder →

Hyperrealisme Sculptuur

088DCFFC-7595-4BA1-B9A7-9285D38C3F2BVanmorgen trokken de regenboogprins, lief en ikzelf er op uit! Al lange tijd wilden we naar de expositie Hyperrealisme Sculptuur in de Kunsthal in Rotterdam. Vandaag was het zo ver. Ik had natuurlijk al wat foto’s gezien, maar als je er echt bent is het wel heel bijzonder. Bizar genoeg wilde ik net zoals iedereen de beelden aanraken. Ik wilde de huid voelen. Dat mocht natuurlijk niet en daarom lag er ergens een klein stukje van het materiaal waar de beelden van waren gemaakt dat we wel mochten aanraken. Dat deden de regenboogprins en ik en het was een raar gevoel, want het zag er uit als huid, maar het voelde als een soort rubber.

Lees verder →

Creativiteit

F317D163-B02F-481A-8050-53D062F1EE85In de praktijk en in de meeste onderzoeken worden creatieve mensen gestimuleerd om te leren van jonge kinderen, die nog heel onbevangen en open in het leven staan. Ze zijn niet bezig met het zetten van de goede lijn, of het schrijven van de juiste zin, of het schrijven op de lijn. Zo ook de regenboogprins. En ik, als creatieveling, laat me wekelijks door hem stimuleren. Waar zijn liefde voor monsters en maskers de eerste maanden mij uit mijn comfortzone trok, geniet ik er nu van om ze te zien en zelfs ook te maken. Ik vraag een door de regenboogprins afgekeurd masker en werk op zijn versie door.  Het resultaat mag er zijn, vind ik.

 

Artiest in huis

Mufkeekje, sabon, die vierlippige mevrouw, tomaslachje. Zo maar wat uitspraken van de jonge artiest die ons huishouden  beroert en onze hersens laat kraken.

 

Met verwondering en vol bewondering zie ik in de handen van de regenboogprins een windmolen ontstaan. En even later nog een. Vakkundig zijn beide molens in elkaar gezet. Even later komen er allerlei lego-mannetjes tevoorschijn. Eentje met vier hoofden. Een ander met twee paar benen. Weer een ander met een legoblokje tussen hoofd en lijf. Schaterend komt hij ze laten zien. ‘Grappig he?’ roept hij.  Ik ben vooral onder de indruk. Heb ik een mini-Dali of Gaudí in mijn huis wonen?  De manier waarop hij woorden en beelden verzint heeft absoluut te maken met hoe zijn hersenen werken, maar de uitkomsten zijn kunstig!

 

image