40 dagen: Genderportret van Jezus

FC910EDE-2980-46D5-AE19-3A24E3BFB646Wat raken veel mensen van streek als ze twee kussende mannen op een billboard zien. Nog altijd (helaas) kan er vanuit religie en cultuur een enorm taboe en veel uitsluiting en agressie komen als reactie op dit soort statements (want dat is het toch? Of is het vooral een reclamestunt. What’s real?) Een paar weken geleden kwam ik deze moderne icoon tegen op internet, Jezus half man, half vrouw.

Was Jezus homo? Getrouwd met Maria Magdalena? Had hij een minnares? Was hij celibatair? Velen hebben deze nieuwsgierige vragen gesteld en sommigen hebben er een duidelijke mening over. Ik weet het fijne er niet van.  Het maakt me ook niet zo uit. Ik weet wel dat Jezus in veel bijbelverhalen aan de kant van de onderdrukte, miskende, onmachtige gaat staan en met hen de maaltijd deelde. Dit portret is daarom voor mij volop actueel en eigentijds en wijst me de weg naar inclusie en openheid voor diversiteit.

40 dagen: portretten van Jezus

816E7C71-7BB5-49BB-9927-2A1C23CA1A8AIn de 4e week van de 40 dagen tijd probeer ik een aantal Jezus-portretten te vinden die iets uitstralen van diversiteit en inclusiviteit. Zelf ben ik met een westers jezusbeeld opgegroeid. Een man met een witte jurk, lang bruin haar en een vriendelijk gezicht met daarin heldere blauwe of bruine ogen. Inmiddels kom ik regelmatig beelden tegen die andere perspectieven op en kanten van Jezus laten zien. Ik begin dus maar met een samengesteld beeld. Daar moeten we het tenslotte mee doen, met interpretaties van dat eeuwenoude verhaal over een Mens, die vele namen is toegekend en die voor mij van grote betekenis is. Interpretaties gerelateerd aan tijd, samenlevingen en culturen. Soms zullen er ook vragen of emoties aan een beeld gekoppeld zijn. Mocht je nog een gaaf beeld weten, laat het me weten.

40 dagen: Rabbi Navah Tehila – licht in het hart

1B1863B4-2AA2-43BF-8A9A-9FB9615867ED

 

Ik denk dat het vier of vijf jaar geleden is dat ik haar voor het eerst ontmoette in de synagoge van de liberaal Joodse gemeente in Utrecht. We waren met een groep mensen aan het wandelen door Utrecht tijdens een Zin Route georganiseerd door Blossom030.  Niemand kende elkaar, we voelden ons dus wat ongemakkelijk tijdens onze gesprekken over persoonlijke zingevingsvragen. Maar zodra de rabbijn binnenkwam veranderde er iets. De rabbijn was een vrouw (!) van in de 70. Ze stelde zich voor als Navah Tehila, benoemde direct dat haar lijf nogal trilde (Parkinson) en nodigde ons om indien mogelijk mee te trillen. Iedereen begon te lachen. De sfeer in de groep ontspande door haar aanwezigheid. Ze straalde kracht en gezag uit en tegelijk was ze kwetsbaar en klein.  Uiteraard gingen we samen zingen. In het Hebreeuws dat we niet spraken.  Niemand protesteerde, niemand vond het gek. Iedereen deed mee. Lees verder →