Vrouwendag – deel 1 – oma

Toen ik twintiger was, sloeg ik het nooit over: Internationale Vrouwendag. Het was een moment waar emancipatie en wereldwijde verbondenheid samen opgingen. Vaak organiseerde ik een bijeenkomst. De laatste 10 jaar is de dag echter vaak aan me voorbij gegaan, voor ik het wist was het  half maart en realiseerde ik me spijtig dat ik het weer vergeten was. Dit jaar is anders want het is een jaar van verandering en reflectie en internationale vrouwendag past in mijn  denkproces.

Oma, de 3e vrouw van rechts in de bovenste rij.

Aan een pilaar in mijn huis hangt deze foto. Mijn oma, de 3e vrouw van rechts op de bovenste rij, tijdens een bijeenkomst van de vrouwenvereniging van haar kerk. Mijn oma had een goede baan bij een breifabriek, vertelde mijn moeder. Totdat ze ging trouwen; toen moest ze van mijn opa als arbeider gaan werken in een koekjesfabriek.  Lees verder →

12

De regenboogprins is 12 jaar geworden. En dat merken we. Vakkundig wordt regelmatig overlegd over allerlei zaken die belangrijk zijn zoals bedtijd, computertijd en de hoeveelheid lekkere dingen je mag op een dag.

Waar we vorig jaar vooral met hem probeerden te bouwen aan een goede band met klas- en clubgenoten, merken we nu dat hij zich bewust begint te worden van groepsdynamische processen en daar ook tactisch en strategisch in participeert. Lees verder →

Een goede leraar…

Onze briljante docent Elwin Semrad raadde ons dringend af om in het eerste jaar van onze opleiding psychiatriehandboeken te lezen. Ik weet nog dat ik hem ooit vroeg: ‘Wat zou u deze patiënt noemen: schizofreen of schizoaffectief? Hij was even stil, streek over zijn kin en leek diep in gedachten verzonken.’ Ik denk dat ik hem Michael McIntyre zou noemen’ antwoordde hij. (Uit: Traumasporen – prof. dr. Bessel van der Kolk)

De kerstvakantie begint morgen. Vandaag was ik te gast bij het Vathorstcollege om te kijken naar de kerstproductie van de 3e klassen. Zo’n 100 leerlingen gaven alles wat ze hadden en lieten hun ontwikkelende talenten zien.  De docenten reguleerden, bemoedigden en steunden de leerlingen. 4 VWO zat in de zaal en moedigde de leerlingen aan door regelmatig tussendoor te applaudisseren. Het was bijzonder om hierbij te mogen zijn. Is dit waar onderwijs over moet gaan? Over mensen die uitgenodigd worden hun talenten in te zetten en die daarin aangemoedigd worden door docenten en ook door de mensen die net een paar jaar verder zijn? Lees verder →