Mijn geraaktheid door verhalen.

Twee broers worden geboren. De ene werkt hard thuis en doet mee in de traditie van het dorp. De ander echter, heeft spirituele gaven en droomt ervan om de chief van het dorp te worden… De ene ontwikkelt zich gestaag en wordt verder niets over vermeld. De ander bedenkt allerlei streken om zijn droom voor elkaar te krijgen. Hij komt ver en hij leert veel. Hij leert steeds respectvoller om te gaan met het leven om hem heen, de mensen en de dieren.
Uiteindelijk lukt het hem om een geschenk te krijgen dat hij mee kan nemen naar de chief zodat hij diens taak over kan nemen. Echter, als hij thuis komt, is de chief overleden en heeft zijn zoon hem opgevolgd.

Pieter Henket, ‘Partners in Crime’ uit de serie Congo Tales, 2017. © Pieter Henket, courtesy Kahmann Gallery Produced by Tales of Us.

Lees verder →

40 dagen Ebba Pauli; het gewone kleine leven?

Photo by Andrew Ly on Unsplash

Photo by Andrew Ly on Unsplash

Het verhaal van Ebba Pauli gaat over een dorpspriester.  Nu zouden we ook kunnen spreken over een mens, een gewoon degelijk mens. Misschien een moeder of vader, een leerkracht of een dorpsdominee die enigszins jaloers kijkt naar de vrolijke wereldreiziger, de zwoegende ondernemer, de diepbedroefde achtergelatene en de innig gelukkige jonge liefde. Zij ziet al dat spetterende, knallende en vol geleefde leven en vraagt zich af waarom alles bij haar zo normaal is. Zo gewoon en netjes en doorsnee. Zo ja.. saai eigenlijk. Zij besluit om op bezoek te gaan bij de kluizenaar om haar onvrede te uiten. Lees verder →

Je kaarten inzetten op een verhaal.

Christus spreekt in verhalen om op deze manier zijn volgelingen er op voor te bereiden dat zij al hun kaarten inzetten op een verhaal want het bestaan is geen op te lossen puzzel, maar een te ervaren vertelling die ondergaan en getransformeerd moet worden, mens voor mens.  Christian Wiman

Vorige zomer schreef ik een reeks blogs over het thema ‘de afgrond’ waarbij ik stiekem de hoop koesterde aan het einde van de reeks beter te snappen hoe het nou precies zat met God. Uiteraard was ik er niet mee klaar aan het einde van de zomer, maar er moest gewerkt en gestudeerd worden, dus ‘de afgrond’ werd in de spreekwoordelijke koelkast opgesloten, het risico lopend daar voor altijd te moeten blijven. Lees verder →