Hopeloos hoopvol (blog 7)

Dit is de 7e blog die ik schrijf naar aanleiding van het boek ‘Hopeloos hoopvol’ van John Caputo. De 7e zou wellicht de vervolmaking van het boek moeten zijn, maar ik blijf hopeloos in de 6e hangen. Iets wat mij ook overkwam tijdens het lezen van ‘Verslaafd aan God’ van Peter Rollins.  Ik kon de transfer naar de praktijk niet goed maken. Waarom gebeurt dit in dit boek nu weer? Ik doe een poging samen te vatten wat Caputo schrijft. Lees verder →

Een God van ontferming?

F649EF21-A0C8-4B25-A8C9-E8E37D471082

Ergens blijft in mij het vermoeden huizen dat de Here aan wie ik probeer te ontsnappen en de niet-God die ik probeer te vinden, beiden niet bestaan. Dat er een andere God moet zijn. Een God van ontferming. Maar waar verdomme, waar dan toch? De gelovigen hebben hem verstopt achter het gordijn van hun onwrikbare en onwankelbare weten. Zolang ik nergens een opening zie, nergens een spleet waar ik doorheen kan kijken, kan ik niets anders doen dan een beetje tasten – Stevo Akkerman (Donderdagmiddagdochter)

In dit boekje, al prettig om te lezen omdat het zo goed geschreven is, nam de schrijver mij mee naar een soort van gedeeld verleden, waar ik niet met een vrijgemaakte, zoals Stevo Akkerman, maar een evangelische bril in participeerde. Ik zag mezelf weer als 14-jarige in gevecht met mijn ouders en de predikant van onze kerk; een kerk kon toch met alle respect op geen enkele wijze vóór kernwapens zijn? Daar wilde ik niet meer naartoe. Het gevolg was dat ik  op zaterdagochtend naar een bijbelstudie van een goedwillende ‘vergadering der gelovigen’ leraar moest om woorden op stippellijntjes van niet afgemaakte bijbelverzen te schrijven. Dat hielp niet.  Lees verder →

Hopeloos hoopvol (blog 1)

66196882-4CD2-42A5-9124-44A74001ADDA

In de vakantie is het heerlijk om tijd te hebben een boek langzaam te lezen en te verwerken. Tijdens festival Geestdrift vorig jaar sprak John Caputo en daarna kocht ik zijn boek. Caputo beschrijft in dit boek zijn spirituele reis van het katholieke jongetje in de jaren 50 tot de postmoderne filosoof ‘na de dood van God’ waarbij hij ondanks alles blijft vasthouden aan het koninkrijk van God. Hij is op zoek naar een religie zonder religie en noemt dit ‘de religie van de roos’. Ik probeer in eigen woorden te vertellen wat hij schrijft: Lees verder →

Fragmenten: Perspectieven op Jezus (Verslaafd aan God; Peter Rollins)

IMG_3007

 

Ik ben opgegroeid met het verhaal van Adam en Eva. God had ze een prachtig paradijs gegeven. Een soort blue lagoon. En ergens in die lagoon stond een boom waar ze geen vruchten van mochten eten. Eva liet zich verleiden door de slang en at wel een vrucht, waarom het een appel was weet ik eigenlijk niet, maar Adam at er ook van en daarna ging het volledig mis. Ze begonnen zich te schamen, ze verstopten zich en God was zo boos dat hij ze wegstuurde uit het paradijs, met vijgenbladeren om hun naaktheid te bedekken, dat gelukkig nog wel. Na dit verhaal begon de rest van de bijbel en alles werd geinterpreteerd vanuit de scheiding en schuld die was ontstaan tussen God en mensen. De erfzonde was ontstaan! Lees verder →